Pod koniec XIX wieku wczesne separatory gazu-cieczy były używane głównie do oddzielania pary i wody, wykorzystując struktury płytowe, cylindryczne i cyklonowe, co skutkowało niską wydajnością separacji i niskim zużyciem energii. Na początku XX wieku, wraz z rozwojem przemysłu naftowego i gazowego, separatory gazu-cieczy stopniowo stały się ważnym sprzętem do separacji i zaczęto stosować bardziej zaawansowane materiały i konstrukcje.
Od lat czterdziestych do sześćdziesiątych XX wieku nastąpił znaczny postęp w projektowaniu i technologii separatorów gazu-cieczy. Na przykład zastosowanie struktur wielostopniowych-i separatorów obrotowych poprawiło skuteczność separacji i wykorzystanie energii. Od lat 70. do 90. zakres zastosowań separatorów gazu-cieczy uległ dalszemu rozszerzeniu, obejmując wiele gałęzi przemysłu, takich jak przemysł chemiczny, farmaceutyczny i spożywczy, a nacisk zaczęto kłaść na opracowywanie nowych materiałów i technologii w celu poprawy wydajności separacji i zmniejszenia zużycia energii.
Od 2000 r. do chwili obecnej, wraz z rozwojem automatyzacji, inteligencji i technologii cyfrowych, separatory gazu-cieczy przeszły cyfrową transformację, wdrażając technologie zdalnego monitorowania, diagnostyki i sterowania, poprawiając wydajność operacyjną i niezawodność. W 2024 r. chińska produkcja separatorów gazu-cieczy wzrosła do 148 500 sztuk.
